สยามฮา | ภาพยนตร์ | ละครย้อนหลัง | รายการวาไรตี้ | ฟังวิทยุ | ดูทีวีย้อนหลัง | เกมส์ | กลอน | ทํานายฝัน | สุขภาพ | ความรู้ | ข่าวพีอาร์ | บอร์ด | ลงโฆษณา



หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ขอร้องน้องอย่าบ่น(สุภาษิตพามั่วฉบับโบยบิน)  (อ่าน 7382 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
โบยบิน
Platinum Member
*

พลังถูกใจ LIKE : 145
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1664


...อิสรภาพอันแสนว้าเหว่...


« เมื่อ: กุมภาพันธ์ 06, 2012, 11:23:10 PM »

เหมือนฝนทั่งให้เป็นเข็มยากเต็มอก

เหมือนเข็ญครกขึ้นเขาที่กล่าวขาน

เหมือนงมเข็มในมหาสมุทรสุดประมาณ

เหมือนเที่ยวควานหาหนวดเต่าไม่เข้าที

จะป่วยการพูดไปสองไพเบี้ย

จะให้เมียเลิกบ่นทนเซ้าซี้

เหมือนสาวไส้ให้กากินโง่สิ้นดี

สักร้อยปีอีกกี่หนยังบ่นเลย

ฉันมิใช่ศักดิ์ศรีกวีแก้ว           ไม่เพริศแพร้วฉันทลักษณ์เชิงอักษร
ไม่เจนจัดอรรถรสในบทกลอน   ขอวิงวอนยาจิตพินิจชม
น้ำฝนกรด
Platinum Member
*

พลังถูกใจ LIKE : 292
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 962



« ตอบ #1 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 06, 2012, 11:53:06 PM »

     ขิงก็รา ข่าก็แรง แข่งกันวุ่น
เหมือนขมิ้น กับปูน วุ่นกันใหญ่
ช่างถึงพริก ถึงขิง ชิงกันไป
เพชรตัดเพชร สู้กันใหญ่ เมื่อได้เจอ
      เมียด่าผัว ก็เหมือนคลื่น กระทบฝั่ง
ตบมือข้างเดียว ไม่ดัง อย่าพลั้งเผลอ
ไปพูดแทง ใจดำ เหยีบย่ำเธอ
จะปากเจ่อ หมดพลัง ล้มทั้งยืน


โบยบิน
Platinum Member
*

พลังถูกใจ LIKE : 145
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1664


...อิสรภาพอันแสนว้าเหว่...


« ตอบ #2 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 07, 2012, 12:22:31 AM »

เที่ยวยุแยงตะแคงรั่วให้บัวช้ำ

อย่าเดินข้ามคนล้มแม้จมหนอง

พอรำได้ไม่ดีโทษปี่กลอง

อย่าเที่ยวลองเป่าดูคนหูเบา


คืนนี้โบยบินเหนื่อยจากงาน และเป็นหวัดยังไม่หายดี  คงต้องขอตัวท่านน้ำฝนกรดพักผ่อนก่อน(เสียดายนานๆ ได้ต่อกลอนกัน) ราตรีสวัสดิ์ทุกท่านครับ

ฉันมิใช่ศักดิ์ศรีกวีแก้ว           ไม่เพริศแพร้วฉันทลักษณ์เชิงอักษร
ไม่เจนจัดอรรถรสในบทกลอน   ขอวิงวอนยาจิตพินิจชม
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: