สยามฮา | ภาพยนตร์ | ละครย้อนหลัง | รายการวาไรตี้ | ฟังวิทยุ | ดูทีวีย้อนหลัง | เกมส์ | กลอน | ทํานายฝัน | สุขภาพ | ความรู้ | ข่าวพีอาร์ | บอร์ด | ลงโฆษณา



หน้า: 1 [2]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: กลอนบทเก่า...  (อ่าน 13246 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
Joy2525
Global Moderator
Platinum Member
*

พลังถูกใจ LIKE : 1167
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1571



« ตอบ #15 เมื่อ: สิงหาคม 16, 2012, 09:30:28 AM »

ปัญหาเรื่องทรัพย์จางที่อ้างเอ่ย
โนรีเคยคุ้นมากยากแก้ไข
สำหรับท่านรับราชการ บำนาญไง
ดูแล้วไร้ปัญหากว่าโนรี
ไม้แก่
Platinum Member
*

พลังถูกใจ LIKE : 542
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 846


แค่ต้นไม้ไร้ค่าตามป่าเขา


« ตอบ #16 เมื่อ: สิงหาคม 16, 2012, 02:07:43 PM »

นึกว่ามีที่เดียวจึงเที่ยวค้น
เจอแต่คนบ่นถึงกันอึงมี่
โรคทรัพย์จางกว้างไกลในธาตรี
หล่อฯคนดีมีความเห็นเป็นเช่นไร

คิดถึงใครคนหนึ่งคิดถึงมาก     นี่ถ้าหากไปได้จักไปหา     <br />
จะไปนอนตรงนั้นตักขวัญตา     แล้วบอกว่า รักรัก สักล้านคำ
ไม้แก่
Platinum Member
*

พลังถูกใจ LIKE : 542
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 846


แค่ต้นไม้ไร้ค่าตามป่าเขา


« ตอบ #17 เมื่อ: สิงหาคม 16, 2012, 04:47:06 PM »

คงรวยนักอักโขโก้ไม่หยอก
เก็บทรัพย์นอกทรัพย์ในหลายใบเข่ง
กว๊านพะเยาเขาลือหล่อซื้อเอง
จึงรีบเร่งพัฒนาหากำไร

คิดถึงใครคนหนึ่งคิดถึงมาก     นี่ถ้าหากไปได้จักไปหา     <br />
จะไปนอนตรงนั้นตักขวัญตา     แล้วบอกว่า รักรัก สักล้านคำ
ไม้แก่
Platinum Member
*

พลังถูกใจ LIKE : 542
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 846


แค่ต้นไม้ไร้ค่าตามป่าเขา


« ตอบ #18 เมื่อ: สิงหาคม 16, 2012, 09:12:40 PM »

เห็นหล่อลากมากคารมบ่มตัวอยู่
คล้ายปิดหูปิดตาไม่ปราศรัย
แอบมองเมียงเพียงมองเหมือนสองใจ
มิว่าไงไม่ตอบโต้แต่โชว์นาม

คิดถึงใครคนหนึ่งคิดถึงมาก     นี่ถ้าหากไปได้จักไปหา     <br />
จะไปนอนตรงนั้นตักขวัญตา     แล้วบอกว่า รักรัก สักล้านคำ
Joy2525
Global Moderator
Platinum Member
*

พลังถูกใจ LIKE : 1167
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1571



« ตอบ #19 เมื่อ: สิงหาคม 16, 2012, 09:17:44 PM »

ขออภัยท่านไม้แก่ โนรีลบกลอนไปบทหนึ่ง กลอนของท่านเลยขาดสัมผัสบทไป   ยิ้ม
ไม้แก่
Platinum Member
*

พลังถูกใจ LIKE : 542
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 846


แค่ต้นไม้ไร้ค่าตามป่าเขา


« ตอบ #20 เมื่อ: สิงหาคม 16, 2012, 10:48:21 PM »

เขียนกลอนกานท์หวานหยดจนมดไต่
เขาคงไม่ใยดีมีแต่หยาม
กลอนก็กร่อยร้อยพจน์ก็หมดงาม
ทุกถ้อยความยามเห็นก็เหม็นเอียน

คิดถึงใครคนหนึ่งคิดถึงมาก     นี่ถ้าหากไปได้จักไปหา     <br />
จะไปนอนตรงนั้นตักขวัญตา     แล้วบอกว่า รักรัก สักล้านคำ
ธารอักษรา
Global Moderator
Platinum Member
*

พลังถูกใจ LIKE : 1693
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2038



« ตอบ #21 เมื่อ: พฤศจิกายน 19, 2012, 08:01:21 PM »

กลอนบทเก่าเจ้าหน่ายคลายมนต์ขลัง

หล่อนคงชังแหนงหน่ายชายคนเขียน

ทุกถ้อยพจน์คงหมดหวานหล่อนนั้นเอียน

เธอจึงเปลี่ยน ปล่อยกลอนเก่า ไม่เฝ้าชม...

ต่อให้ฟ้ากั้นขวางหนทางรัก

ไม่อาจพักใจหวงที่ห่วงหา

ขอบฟ้ากั้นสองใจให้ไกลตา

แต่ขอบฟ้าไม่อาจกั้น   สัมพันธ์ใจ...
สมิงพระราม2115
Global Moderator
Platinum Member
*

พลังถูกใจ LIKE : 767
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2361


ลิขิตฟ้า หรือจะสู้มานะคน


« ตอบ #22 เมื่อ: พฤศจิกายน 19, 2012, 08:35:39 PM »

กลอนบทเก่า เล่าใหม่ ไม่ผ่องศรี
ถ้อยวลี ไม่ฉ่ำ ดั่งคำหวาน
จึงไม่อาจ เกี่ยวไว้ ใจนงค์คราญ
ระดับชั้น ยังห่าง จึงร้างลา

นักกลอนปลายแถว
หล่อลากดิน
Global Moderator
Platinum Member
*

พลังถูกใจ LIKE : 1056
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1696


ยอมรับ...ว่าหล่อมาก...หล่อลากดิน


« ตอบ #23 เมื่อ: พฤศจิกายน 21, 2012, 07:14:41 PM »

กลอนบทเก่า ไม่เร้าหู ดูแหนงหน่าย
เข้าหูซ้าย ทะลุหูขวา ฟังน่าเบื่อ
สัมผัสนอก สัมผัสใน ไม่จุนเจือ
ตัดใยเยื่อ กลอนเก่า น่าเศร้าใจ..
.......
คำควบกล้ำช้ำนัก รักหลอกหลอน
ตัวอักษร ไม่สื่อ ดื้อเหลวไหล
มันห้วน ห้วนไม่สละสรวยเหมือนใคร ใคร
แต่จริงใจ ยิ่งนัก ด้วยรักจริง..
.

....
 เจ๋ง  เศร้า  ยิ้มกว้างๆ ยิ้มเท่ห์
สมิงพระราม2115
Global Moderator
Platinum Member
*

พลังถูกใจ LIKE : 767
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2361


ลิขิตฟ้า หรือจะสู้มานะคน


« ตอบ #24 เมื่อ: พฤศจิกายน 21, 2012, 07:51:14 PM »

ด้วยรักจริง ไม่ทิ้งแถว แนวกลอนเก่า
แม้นจะเศร้า อย่างหน่วงหนัก รักสลาย
ยังยึดมั่น กานต์กวี นี้ต่อไป
ถึงเธอหน่าย ขอตายพร้อม กลอนกวี

นักกลอนปลายแถว
ธารอักษรา
Global Moderator
Platinum Member
*

พลังถูกใจ LIKE : 1693
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2038



« ตอบ #25 เมื่อ: มกราคม 18, 2014, 08:03:48 AM »

กลอนบทเก่า ไม่เร้าหู ดูแหนงหน่าย
เข้าหูซ้าย ทะลุหูขวา ฟังน่าเบื่อ
สัมผัสนอก สัมผัสใน ไม่จุนเจือ
ตัดใยเยื่อ กลอนเก่า น่าเศร้าใจ..
.......
คำควบกล้ำช้ำนัก รักหลอกหลอน
ตัวอักษร ไม่สื่อ ดื้อเหลวไหล
มันห้วน ห้วนไม่สละสรวยเหมือนใคร ใคร
แต่จริงใจ ยิ่งนัก ด้วยรักจริง..
.


คนเขียนกลอนบทเก่าเขาแหนงหน่าย

หมดความหมายให้รำพันฝันใฝ่หา

ดั่งกลอนเก่าไม่คมคายไร้ราคา

ทั้งเนื้อหา ทั้งสัมผัส ไม่ชัดเจน...

ทักทายท่านหล่อลาก สบายดีปีใหม่ ครับท่าน
....
 เจ๋ง  เศร้า  ยิ้มกว้างๆ ยิ้มเท่ห์


ต่อให้ฟ้ากั้นขวางหนทางรัก

ไม่อาจพักใจหวงที่ห่วงหา

ขอบฟ้ากั้นสองใจให้ไกลตา

แต่ขอบฟ้าไม่อาจกั้น   สัมพันธ์ใจ...
หน้า: 1 [2]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: