สยามฮา | ภาพยนตร์ | ละครย้อนหลัง | รายการวาไรตี้ | ฟังวิทยุ | ดูทีวีย้อนหลัง | เกมส์ | กลอน | ทํานายฝัน | สุขภาพ | ความรู้ | ข่าวพีอาร์ | บอร์ด | ลงโฆษณา



หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: คนจน...  (อ่าน 4952 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
ไม้แก่
Platinum Member
*

พลังถูกใจ LIKE : 542
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 846


แค่ต้นไม้ไร้ค่าตามป่าเขา


« เมื่อ: มกราคม 17, 2013, 08:53:31 AM »

คราบขี้เกลือเหงื่อไคลใต้เสื้อผ้า
หมักหมมมาช้านานยังด้านใส่
เพียงชุดเดียวเที่ยวเล่นเหม็นอย่างไร
หาชุดใหม่ใช้เวียนเปลี่ยนไม่มี

รองเท้าหนังดั้งเดิมเริ่มแต่เกิด
เดินไปเถิดเฉิดใส่ไปทุกที่
หนังชั้นเยี่ยมเปี่ยมล้นทนทานดี
ใส่ทั้งปีสีดำด่าง...ล้างเร็วไว

ผิวหนังกร้านด้านดำซ้ำซูบผอม
ตัวแมมมอมตรอมทุกข์ซุกหมองไหม้
มีกระท่อมซอมซ่อพออยู่ไป
เพียงอาศัยได้นอนพักผ่อนกาย

หลังคาก็พอกันแดดไม่แผดร้อน
มีบางตอนกร่อนผุทะลุหาย
ยามราตรีมีดาวเพริศพราวพราย
ทอประกายฉายส่องมองดูเพลิน

ฝาไม้ไผ่ใกล้หลุดสุดจะเก่า
หยากไย่เหย้าเข้าอยู่คู่นานเนิ่น
กระท่อมน้อยกลอยตามาหมางเมิน
คนจนเงินเดินทางไหนไร้คนแล

ท้องมันหิวกิ่วไส้ไร้อาหาร
ส่ออาการรานหนักชักจะแย่
....ถูกแจ้งจับรับไวไม่งอแง
ขนมแค่ ห้าบาท....อนาถนัก

คิดถึงใครคนหนึ่งคิดถึงมาก     นี่ถ้าหากไปได้จักไปหา     <br />
จะไปนอนตรงนั้นตักขวัญตา     แล้วบอกว่า รักรัก สักล้านคำ
แค่ลูกแมวเชื่องๆ ตัวหนึ่ง
Platinum Member
*

พลังถูกใจ LIKE : 172
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 218


ก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง....


« ตอบ #1 เมื่อ: มกราคม 17, 2013, 11:19:49 AM »

ถึงแม้จนแค่ไหนหากใจสู้
ไม่อดสูท้อใจให้มัวหมอง
เดินก้าวไปด้วยใจนึกคึกลำพอง
ใครจะมองอย่างไรนั้นช่างมันไป
คนร่ำรวยมีกินลิ้นสองแฉก
คอยเลียแหลกหวังผลจนไม่ได้
มีเงินมากหน้าที่ล้ำนำหน้าไป
คนแบบไหนกันเล่าเจ้ายินดี
แต่หากถามตามรู้สึกนึกคิดอยู่
บอกให้รู้จนแค่ไหนไม่หน่ายหนี
ขอเพียงแค่ยึดมั่นไว้ในความดี
มิตรไมตรีพร้อมยื่นให้ไม่รังเร
 ยิ้ม

เชื่อ...ว่าคนแก่มักจะมีดีเสมอ แต่ทำไงนะถึงจะได้เจอ คนแก่ที่มีดี.....
(https://www.facebook.com/casanovy.love.9)
ไม้แก่
Platinum Member
*

พลังถูกใจ LIKE : 542
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 846


แค่ต้นไม้ไร้ค่าตามป่าเขา


« ตอบ #2 เมื่อ: มกราคม 19, 2013, 05:06:34 PM »

สังคมหยามตามหมิ่นว่าสิ้นคิด
มันเป็นสิทธิผิดหรือคือขอถาม
คนขายตัวชั่วช้าด่าประนาม
มาขอความเห็นใจในมิ่งมิตร

จำขายตัวชั่วป่นเพราะจนคะ
มีภาระจะทำหลายกรรมกิจ
เลี้ยงแม่พ่อก็อีกน้องสองชีวิต
นั่งเพ่งพิศ..คิดน้ำไฟ ล้วนไม่พอ

ค่าเช่าบ้านวานก่อนผัดผ่อนเขา
อีกค่าเล่าเรียนน้องทั้งสองหนอ
ค่ากับข้าวเช้าเย็นเห็นแล้วท้อ
ค่าแรงขอรอเพิ่มเริ่มรางเลือน

เงินเดือนฉันห้าพันกว่าหาจำกัด
ใช้ประหยัดจัดตารางเป็นรางเลื่อน
จับเอาโน่นชนนี่เป็นปีเดือน
ก็คลาดเคลื่อนเหมือนประจานบานทุกที

แม้เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าทำหน้าชื่น
ซ่อนสะอื้นกลืนกล้ำช้ำเหลือที่
เกิดมาจนทนสู้อยู่อย่างนี้
ตายเป็นผีหนีกันแปรผันไป

พวกคุณที่มีทรัพย์นับหมื่นล้าน
มีรถบ้านงานโก้โชว์เพชรใหม่
มิเคยลิ้มชิมรสก็ปดไป
มีบ้างไหมใครปรานี....ดีแต่เย้ย

คิดถึงใครคนหนึ่งคิดถึงมาก     นี่ถ้าหากไปได้จักไปหา     <br />
จะไปนอนตรงนั้นตักขวัญตา     แล้วบอกว่า รักรัก สักล้านคำ
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: